Je chantais a cappella sur la dernière mesure,
Dans la médina, au bout de la rue tordue,
Une porte bleue, un mur de chaux fondue,
Ta voix descendait des balcons fleuris,
Le soir sentait le café et la pluie.
سارح في خيالي
نحكي مع روحي
نسرق في النظرة
اللّي تلم جروحي
وانت بالعاني
خليتني نعاني
وحدي نستنى
في الشارع غريب
Sous le jasmin de la médina,
Tu disais reste encore un peu tout bas ,
Ton regard brûlais plus fort que l’été,
Et mon cœur lui ne savait plus rentrer
لو بيدي نهديلك نجمة
نرسم ليك بيها احلى رسمة
و نقول للعالم كله بأعلى صوت
انت حبي حتى للموت
نهديلك روحي و شوي عليك
فلبي مشتاق مايعيش إلا بيك
و كلمة من فمك تحييني سنين
ليك مني و عد
نعيش إلا ليك
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق